Metody wyceny kosztu i wartość zapasów

Pięć metod

Business Central obsługuje FIFO, LIFO, średnią, specyficzną i standardową. Metodę wybiera się w polu Costing Method na karcie towaru, a domyślną można ustawić w Inventory Setup. Microsoft Learn opisuje je tak:

• FIFO: pierwsze weszło, pierwsze wyszło. Nadaje się, gdy koszt jest stabilny, oraz dla towarów z okresem przydatności.
• Średnia: koszt jest liczony jako średnia po każdym zakupie. Pasuje, gdy towary się mieszają i nie da się ich odróżnić.
• Standardowa: stały koszt, przy którym odchylenia są księgowane, gdy znana jest cena rzeczywista. Wymaga, aby ktoś utrzymywał ceny standardowe.
• Specyficzna: dokładna cena każdej pojedynczej sztuki. Wymaga śledzenia towarów zarówno przy przychodzie, jak i rozchodzie, zazwyczaj dla numerów seryjnych.
• LIFO: ostatnie weszło, pierwsze wyszło. W wielu krajach jest zabronione, więc sprawdź to z biegłym rewidentem.

Nie można dowolnie przełączać

Nie możesz zmienić metody wyceny na towarze, który ma już zapisy towarowe (item ledger entries). Decyzję trzeba więc podjąć, zanim zapasy zaczną się poruszać. Warto podjąć ją razem z biegłym rewidentem, ponieważ metoda wpływa zarówno na bilans, jak i na podatki.

Średnia wymaga dwóch wyborów

Jeśli używasz średniej, Inventory Setup decyduje, z jakiego okresu liczona jest średnia (Average Cost Period) oraz czy jest liczona dla towaru, czy dla towaru, lokalizacji i wariantu (Average Cost Calc. Type). Jeśli zaksięgujesz wstecznie przyrost lub rozchód zapasów, średnia jest liczona ponownie, a dotknięte zapisy są korygowane.

Regulacja kosztu

Koszt może zmienić się po sprzedaży, na przykład dlatego, że fracht zostanie zafakturowany później. Dlatego istnieje przebieg regulacji kosztów Adjust Cost - Item Entries. Przenosi on zmienione koszty przychodzące na powiązane zapisy wychodzące i tworzy nowe zapisy wartości korygujących. Regulacja używa pierwotnej daty księgowania, chyba że wypada ona w zamkniętym okresie magazynowym.

Microsoft Learn podaje, że koszty są regulowane automatycznie przy transakcjach magazynowych, ale można też uruchomić to ręcznie. Strona Inventory Cost Adjustment pokazuje, które towary nadal wymagają regulacji. To, jak automatyka jest ustawiona w twoim środowisku, musisz sprawdzić samodzielnie w Inventory Setup, ponieważ nazwy pól zależą od wersji i lokalizacji.

Od magazynu do księgi głównej

Wartość zapasów trafia do rachunków dopiero wtedy, gdy koszty zostaną zaksięgowane w księdze głównej. Pole Automatic Cost Posting w Inventory Setup kontroluje, czy dzieje się to przy każdej transakcji. Można też księgować koszty oczekiwane, aby konta przejściowe pokazywały szacunek, zanim faktura zostanie zaksięgowana. Uzgadniaj wartość zapasów z księgą główną przy każdym zamknięciu okresu i zaplanuj przebieg regulacji kosztów oraz księgowanie jako stałe zadanie, najlepiej przez kolejkę zadań.

Korekty i przeszacowanie

Jeśli musisz zmienić wartość towarów leżących na stanie, używasz Revaluation Journal. Księguje on aktualnie obliczoną wartość towaru i jest odrębny od przebiegu regulacji kosztów. Przy wycenie standardowej ceny są aktualizowane okresowo w arkuszu kosztów standardowych, a Microsoft Learn zauważa, że nie ma historii cen standardowych.

Dodatki takie jak fracht i cło, które przychodzą po sprzedaży, księgujesz jako opłaty towarowe (item charges) i przypisujesz do odpowiednich zapisów. Dzięki temu koszt podąża za towarem, a marża jest prawidłowa także wtedy, gdy faktura przychodzi późno.

Zapytaj też, kto w firmie jest właścicielem tych liczb. Wartość zapasów wpływa na księgowość, podatki i warunki kredytów, więc decyzji nie powinna podejmować osoba, która założyła towar. Udokumentuj wybór tak, aby był taki sam dla wszystkich grup towarów, które do siebie należą.

Następne kroki

Addverk tworzy własne aplikacje do Business Central, ale nie ma ich jeszcze w Microsoft AppSource. Na stronie z aplikacjami zobaczysz, nad czym pracujemy. Jeśli potrzebujesz pomocy z konfiguracją standardowego BC, napisz do nas.