Środowiska sandbox w praktyce

Sandbox to środowisko, w którym można coś wypróbować bez dotykania produkcji. Wiele firm ma jedno, ale używa go tylko wtedy, gdy konsultant o to poprosi. Artykuł omawia, ile sandboxów Wam przysługuje, jak zachowuje się kopia produkcji i co różni się od produkcji, tak abyście mogli używać ich do testów, szkoleń i szukania błędów. Na końcu jest krótka lista dobrych nawyków.

Ile macie

Według Microsoft Learn każda subskrypcja Premium lub Essential daje prawo do jednego środowiska produkcyjnego i trzech środowisk sandbox bez dodatkowej opłaty. Jeśli potrzebujecie więcej środowisk produkcyjnych, można je kupić przez partnera CSP, a każde dodatkowe środowisko produkcyjne przychodzi z trzema dodatkowymi sandboxami.

Sprawdź własny limit na stronie Capacity w centrum administracyjnym, ponieważ zależy od Waszych licencji i dokupionych elementów.

Dwa rodzaje sandboxa

Nowy sandbox dostaje dane demo. Kopia produkcji dostaje Wasze dane i te same rozszerzenia. Do testów aktualizacji, szukania błędów i szkoleń na prawdziwych liczbach używacie kopii. Do nauki nowości lub wypróbowania aplikacji bez Waszych danych może wystarczyć pusty sandbox.

Sandboxy można tworzyć na wersjach zapoznawczych, gdy Microsoft je udostępni. Wersja zapoznawcza i sandboxy na niej oparte są usuwane 30 dni po udostępnieniu oficjalnego wydania. Pamiętaj, aby nadać każdemu sandboxowi nazwę mówiącą o jego celu, tak aby nikt nie księgował prawdziwych liczb w złym środowisku.

Co jest inne niż na produkcji

Microsoft Learn wymienia szereg środków ostrożności przy kopiowaniu środowiska. Zadania w kolejce zadań są zatrzymane. Wychodzące wywołania HTTP z rozszerzeń są blokowane, dopóki nie zostaną zatwierdzone osobno dla każdego rozszerzenia. Webhooki, połączenie z Dataverse i inne integracje są wyłączone, a konta e-mail typów Microsoft 365 i Current User są usuwane.

Nie możesz więc zakładać, że sandbox wyśle e-maile lub wywoła systemy zewnętrzne bez konfiguracji. To celowe, aby dane testowe nie trafiły do prawdziwych klientów.

Ograniczenia i dobre nawyki

Microsoft Learn pisze, że sandboxy działają w Azure w innej klasie wydajności niż produkcja. Nie nadają się więc do pomiarów wydajności. Bazy sandboxa nie można też wyeksportować. Jeśli chcesz wyciągnąć dane, możesz użyć Excela lub pakietu konfiguracyjnego albo skopiować do środowiska produkcyjnego.

Kopia produkcji zajmuje miejsce, które wlicza się do Waszego łącznego limitu.

Używaj sandboxów aktywnie, ale zachowaj porządek.

Nazywaj je według celu, na przykład Test i Szkolenie.
Odświeżaj kopię z produkcji, gdy test ma być aktualny.
Usuwaj sandboxy, które nie są używane.
Dawaj dostęp i uprawnienia tylko niezbędnym użytkownikom.
Zapisuj, które integracje są włączone w każdym sandboxie.
Nigdy nie używaj prawdziwych e-maili klientów w testach bez sprawdzenia konfiguracji.

Użytkownicy i dostęp

Gdy użytkownicy są tworzeni z licencją Business Central, domyślnie dostają dostęp do wszystkich środowisk w ramach tej samej licencji. Możesz to ograniczyć, zmieniając ich uprawnienia lub usuwając ich dostęp w tym środowisku. Rozważ ograniczenie dostępu do sandboxa z prawdziwymi danymi klientów do osób, które mają testować.

Pamiętaj, że dane osobowe w kopii podlegają tym samym przepisom co na produkcji.

Jeśli coś pójdzie źle w sandboxie, możesz go usunąć i zacząć od nowa. W tym właśnie rzecz. Jeśli coś pójdzie źle na produkcji, możesz użyć sandboxa, aby odtworzyć sytuację i wypróbować poprawkę, zanim poprawisz produkcję.

Pomoc

Addverk to nowa firma zajmująca się Business Central. Jeśli chcesz pomocy w urządzeniu i używaniu sandboxów, napisz do nas.